Ποίηση

Η κυρά Βαλασία , έβλεπε στο κρεβάτι τον άντρα της να λιώνει και ήθελε να σβήσει αυτήν την εικόνα γιατί την πονούσε

Σαν να μετρώ τα χρόνια στα δάχτυλα, σαν να πονώ και οι ώρες μοιάζουν με Ερινύες που με κυνηγούν δεν ξέρω πια που να κρυφτώ.

Σπόρος του πόθου δυνατός. Ο έρωτας μεγάλωσε σαν δέντρο.

Όλο το Καλοκαίρι τριγυρνούσα σε ματωμένες ακτές