Γκέρχαρντ Ρίχτερ: μόνιμο περίπτερο στη Ντόχα, σε συνεργασία με την Ανάμπελ Σέλντορφ
Το Qatar Museums ανακοίνωσε στις 11 Σεπτεμβρίου τη δημιουργία μόνιμου περιπτέρου αφιερωμένου στον Γκέρχαρντ Ρίχτερ στο πάρκο του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης της Ντόχα. Το εγχείρημα υπογράφουν από κοινού ο 94χρονος Γερμανός καλλιτέχνης και η αρχιτέκτονας Ανάμπελ Σέλντορφ.
Πρόκειται για ένα ακανόνιστο εξάπλευρο κτίσμα δίπλα στο νερό, το οποίο η Σέλντορφ περιέγραψε ως «γλυπτό εξίσου όσο και έργο αρχιτεκτονικής». Στο εσωτερικό θα φιλοξενούνται τρεις μεγάλες Strip ζωγραφικές, ένα γλυπτό Strip Tower και δύο έργα από τη σειρά Mirror που ο Ρίχτερ ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980. Τα μοτίβα του κελύφους προέρχονται από το Abstract Painting (724-4) του 1990, το οποίο ο καλλιτέχνης ψηφιοποίησε από το 2011 αναλύοντάς το σε 8.192 λωρίδες — μια διαδικασία που μετατρέπει έναν ζωγραφικό πίνακα σε αλγοριθμικό μοτίβο χωρίς να χάνεται η προέλευσή του.
Το περίπτερο βρίσκεται στο παραθαλάσσιο πάρκο που συνδέει το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης του Ι. Μ. Πέι με το υπό κατασκευή Art Mill Museum μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης. Τα εγκαίνια έχουν οριστεί για τις 21 Νοεμβρίου 2026, ώστε να συμπέσουν με τη διοργάνωση Rubaiya Qatar.
Η σεΐχα Αλ Μαγιάσα μπιντ Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι, πρόεδρος του Qatar Museums, χαρακτήρισε το έργο «μια τρισδιάστατη εμπειρία του έργου του Ρίχτερ σε διαφορετικές παραλλαγές», σημειώνοντας ότι η ιδέα γεννήθηκε από την επίσκεψη του καλλιτέχνη στο Κατάρ το 2013. Ο ίδιος ο Ρίχτερ, που έχει ανακοινώσει ότι δεν ζωγραφίζει πλέον, εκπροσωπήθηκε στην ανακοίνωση του Βερολίνου από τη σύζυγό του, εικαστικό Ζαμπίνε Μόριτς, και την κόρη του Έλα.
Η κίνηση εντάσσεται στη συστηματική πολιτιστική στρατηγική του Κατάρ, που τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει μαζικά σε μουσεία, αναθέσεις δημόσιας τέχνης και διεθνείς συνεργασίες, επιδιώκοντας να μετατρέψει τη Ντόχα σε μόνιμο προορισμό του παγκόσμιου καλλιτεχνικού χάρτη και όχι μόνο σε σταθμό μεγάλων εκθέσεων.
Για τον ίδιο τον Ρίχτερ, το περίπτερο λειτουργεί ως ένα ακόμη κεφάλαιο στη μακρά ενασχόλησή του με τον χώρο και το φως — από τα βιτρό του καθεδρικού της Κολωνίας έως τις αίθουσες που έχει σχεδιάσει για τη μόνιμη παρουσίαση των έργων του. Πρόκειται, στην πράξη, για ένα από τα τελευταία μεγάλα εγχειρήματα ενός καλλιτέχνη που έχει ήδη κλείσει τον ζωγραφικό του κύκλο.









