Η εσωτερική επανάσταση του Άλμπερτ Μπεστ στους «Καλούς Συντρόφους» στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ
Στην παράσταση «Οι Καλοί Σύντροφοι», που παρουσιάζεται από τη Θεατρική Ομάδα ΜΗΔΕΙΑ στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ, παρακολουθούμε την πορεία ενός ανθρώπου που αποφασίζει να σπάσει τα δεσμά της καθημερινότητας. Ο Άλμπερτ Μπεστ, ένας φαινομενικά υπόδειγμα υπαλλήλου, μεταμορφώνεται μέσα σε λίγες ώρες, διεκδικώντας ξανά την ελευθερία, την αθωότητα και την χαμένη του παιδικότητα ανάμεσα σε παιχνίδια και μουσικά όργανα.
Πρόκειται για μια βαθιά ανθρωποκεντρική ιστορία που εξερευνά την εσωτερική ανάγκη του ατόμου να δραπετεύσει από τη ρουτίνα και τις επιβεβλημένες κοινωνικές νόρμες. Η εσωτερική φωνή που ακούει ο ήρωας δεν λειτουργεί ως απλό σύμπτωμα, αλλά ως ένας αληθινός δεύτερος εαυτός — μια εσωτερική παρόρμηση που τον οδηγεί να τα τινάξει όλα στον αέρα και να κάνει μια νέα, πολλά υποσχόμενη αρχή.
Τον σύνθετο αυτόν χαρακτήρα ενσαρκώνει ο ηθοποιός Μάνθος Καλαντζής. Μέσα από μια προσεκτικά δομημένη ερμηνεία, ισορροπεί ανάμεσα στην απόλυτη ευφορία της απελευθέρωσης και τη σωματική αλλά και ψυχική εξάντληση που επιφέρει ο εγκλωβισμός. Ο Άλμπερτ δεν επιζητά να γίνει ένας «νέος Σπάρτακος» ή ένας «Γκάντι» για τα μέσα ενημέρωσης· η επανάστασή του είναι αμιγώς προσωπική, αυθόρμητη και απαλλαγμένη από σκοπιμότητες.
Παράλληλα, η παράσταση αναδεικνύει τις ευάλωτες και τρυφερές πτυχές των ηρώων. Η σχέση του Άλμπερτ με τη Μπεθ Σίμονς αποκαλύπτει έναν λανθάνοντα ερωτισμό, χτισμένο πάνω σε μια αμήχανη αλλά αυθεντική χημεία, αποδεικνύοντας ότι απέναντι στην πίεση του συστήματος, ο έρωτας και η ελπίδα παραμένουν οι μόνες ουσιαστικές καταφύγειες.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Μάνθος Καλαντζής ανοίγει τα χαρτιά του και μας μεταφέρει στον εσωτερικό κόσμο του Άλμπερτ Μπεστ.
- Ο Άλμπερτ ξεκινά ως υπόδειγμα υπαλλήλου και μέσα σε λίγες ώρες διεκδικεί την χαμένη παιδικότητα και την ελευθερία του μέσα από μουσικά όργανα και παιχνίδια. Πώς διαχειρίζεστε υποκριτικά αυτή την αιφνίδια εσωτερική αναγέννηση χωρίς να διολισθήσετε στην γραφικότητα;
Αρχικώς θα έλεγα πως η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι πρέπει να διαχειριστώ αυτή την λεπτή ισορροπία που παίζει ανάμεσα στην παιδικότητα και την ρουτινιάρικη ζωή του κεντρικού ήρωα. Έπεται μία μεγάλη αλλαγή που γεννάται από μένα όπως προκύπτει και μέσα από την γέννηση ενός παιδιού που ξεκινά να ζει μια νέα ζωή υπό νέες συνθήκες με καινούργια όνειρα κι επιθυμίες.
- Η «φωνή» που ακούει ο χαρακτήρας σας γίνεται η αφορμή για να τα τινάξει όλα στον αέρα. Εσείς, ως ηθοποιός, τι τόνο δίνετε σε αυτόν τον κομβικό μονόλογο;
Θα έλεγα περισσότερο πως αυτή η «φωνή» ακούγεται περισσότερο σαν κάτι ενδότερο, έναν εσωτερικό μονόλογο που ξεπροβάλλει ως δεύτερος εαυτός. Τον ακολουθεί μέχρι τέλους και του δίνει την ευκαιρία να απολαύσει και να χαρεί ξέγνοιαστα μια νέα -πολλά υποσχόμενη -αρχή.
- Ο Άλμπερτ περνά από την απόλυτη ευφορία, στη σωματική και ψυχική εξάντληση. Πώς διατηρείτε την εσωτερική ένταση του ρόλου όταν ο χαρακτήρας νιώθει εγκλωβισμένος;
Πολύ απλά προσπαθώ να εισχωρήσω στα μεγάλα «θέλω» του ήρωα. Συχνά οι δυσκολίες υπάρχουν καθ’όλη τη διάρκεια όταν από αυτή την απόλυτη ευφορία περνάω στη σωματική και ψυχική εξάντληση. Υπάρχουν εναλλαγές στην ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα έτσι ώστε να διατηρηθούν οι εσωτερικές εντάσεις και να ξεδιπλώνεται ομαλά ο εγκλωβισμένος χαρακτήρας του Άλμπερτ.
- Η σκηνή της ερωτικής εξομολόγησης στη Μπέθ Σίμονς αποκαλύπτει μια πολύ ευάλωτη πλευρά του. Πώς χτίσατε αυτή την αμήχανη και τρυφερή χημεία;
Νομίζω πως μέσα από τον ερωτισμό που διαπνέεται έστω και κρυφά στους δύο «Συντρόφους», χτίζεται σταδιακά αυτή η αμήχανη και τρυφερή χημεία ανάμεσα στους δύο ήρωες. Πολλές φορές, η ευαίσθητη πλευρά που κρύβει κάποιος μέσα του, έρχεται πάντα η στιγμή που θα τον αφήσει να ξεδιπλωθεί και να εκφράσει ελεύθερα τις απόκρυφες επιθυμίες του, που μέχρι τότε, αποκαλύπτονταν μόνο στη φαντασία του.
- Ο χαρακτήρας σας απορρίπτει τους τίτλους του «νέου Σπάρτακου» ή του «Γκάντι» που του φορούν τα ΜΜΕ. Πώς βιώνει την οικειοποίηση της προσωπικής του επανάστασης από το σύστημα;
Πιστεύω ότι ακόμα και ο ίδιος δεν έχει πιστέψει ή ακόμα καλύτερα συνειδητοποιήσει τί αλλαγές έχει επιφέρει η δική του επανάσταση, προκειμένου να παρομοιαστεί με ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Σπάρτακος ή ο Γκάντι. Ενεργεί προσωπικά και αυτοβούλως χωρίς να συνυπολογίζει το κόστος και τις συνέπειες που επιφέρουν οι πράξεις του.
- Τι θα επιλέξει τελικά ο Άλμπερτ Μπέστ;
Αυτό που τελικά ονειρεύεται, αγαπά και ελπίζει. ίσως ο έρωτας να είναι αυτός που νικά στο τέλος…
