Η Τέχνη είναι η ίδια η Ζωή
Στον εμβληματικό χώρο της Βιβλιοθήκης της ΕΣΗΕΑ «Δημήτρης Ι. Πουρνάρας» άνοιξε την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026, στις 19:30, η έκθεση «Όπυ Ζούνη: Η Τέχνη είναι η ίδια η Ζωή – Ιστορίες στο Τετράγωνο, Ανοικτά Βιβλία». Η διοργάνωση ανήκει στο Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ, την επιμέλεια υπογράφει η ιστορικός τέχνης Νικολένα Καλαϊτζάκη–Ζούνη, και τα εγκαίνια πραγματοποίησε η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως. Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 29 Οκτωβρίου 2026.
Το υλικό που παρουσιάζεται φωτίζει ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό τμήμα ενός πολύ μεγάλου έργου. Περιλαμβάνονται 19 έργα και προσωπικά αντικείμενα της εικαστικού, καθώς και επτά επιστημονικά βιβλία που φέρουν στο εξώφυλλό τους δημιουργίες της — τεκμήριο της ιδιαίτερης θέσης που κατείχε η Ζούνη στο μεταίχμιο τέχνης και επιστήμης, με τη γεωμετρία, τη συμμετρία και την οπτική αντίληψη να διατρέχουν σταθερά τη δουλειά της. Ανάμεσα στους συγγραφείς των εκδόσεων αυτών συγκαταλέγονται οι Γιώργος Κ. Γκαντζιάς, Πέτρος Ζούνης, Άρης Μαυρομμάτης, Νώντας Τσίγκας, Μαριάννα Ψύλλα, Άρτεμις Αργύρη, Αύρα Βαζαίου, Μαριάννα Κοντολάτου, Αθηνά Σιμάτου και Βάσια Τσώτσου.
Εκτίθενται επίσης 18 επιστολές από το προσωπικό της αρχείο, ο τιμητικός τίτλος της Ακαδημίας Αθηνών της 28ης Δεκεμβρίου 2006, η πρόσφατη σειρά γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ «Τα ΕΛΤΑ τιμούν τα Μουσεία Σύγχρονης Τέχνης» (Μάιος 2026), στην οποία περιλαμβάνεται γραμματόσημο με έργο της, καθώς και τα δύο τελευταία δημοσιευμένα κείμενά της, του Σεπτεμβρίου 2008.
Η επιλογή του χώρου έχει τη δική της λογική. Μια βιβλιοθήκη δεν είναι ουδέτερο εκθεσιακό κέλυφος, και ο υπότιτλος «Ανοικτά Βιβλία» δηλώνει ότι η παρουσίαση οργανώνεται γύρω από τη σχέση της Ζούνη με το τυπωμένο κείμενο: το βιβλίο ως επιφάνεια, ως αρχιτεκτονικό αντικείμενο, ως πεδίο όπου η εικόνα συναντά τη γνώση.
Ο τίτλος της έκθεσης προέρχεται από την ίδια. Εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Διεθνές Συνέδριο Symmetry 2000 στη Στοκχόλμη, τον Σεπτέμβριο του 2000, η Ζούνη έκλεισε την εισήγησή της με τη διαπίστωση ότι κανείς δεν πορεύεται ανεξάρτητα από όσα συμβαίνουν γύρω του και ότι ο πραγματικός αγώνας δίνεται με τον ίδιο τον εαυτό, για ένα έργο γόνιμο, ερευνητικό και ζωντανό.
Στον κατάλογο της έκθεσης, η πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και του Μορφωτικού Ιδρύματος σημειώνει ότι το εγχείρημα φωτίζει τη ζωή και την πορεία μιας γυναίκας που υπήρξε μαχήτρια — μια ανάγνωση που η ίδια η διαδρομή της Ζούνη, σε ένα περιβάλλον που δεν διευκόλυνε τις γυναίκες εικαστικούς, δικαιώνει.
