Σπάνιες ηχογραφήσεις των Oasis σε δημοπρασία, παρά τις αντιρρήσεις του συγκροτήματος
Αρχείο σπάνιων και ανέκδοτων ηχογραφήσεων των Oasis, εκτιμώμενης αξίας περίπου 2 εκατομμυρίων δολαρίων, οδεύει σε δημοπρασία — παρά τις αντιρρήσεις που έχει εκφράσει το ίδιο το συγκρότημα. Η υπόθεση απασχόλησε τον διεθνή Τύπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2026.
Το υλικό προέρχεται από τον ηχολήπτη που συνεργάστηκε με τη μπάντα στα πρώτα της χρόνια, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην περίοδο πριν και γύρω από το «Definitely Maybe». Περιλαμβάνει ηχογραφήσεις που δεν έχουν κυκλοφορήσει ποτέ, εναλλακτικές εκτελέσεις και υλικό από πρόβες.
Το συγκρότημα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, έχει εκφράσει δυσαρέσκεια και επιθυμία να επανέλθει το αρχείο στην κατοχή του. Το ζήτημα δεν είναι απλό νομικά: οι φυσικές ταινίες μπορεί να ανήκουν σε αυτόν που τις κατέχει, τα δικαιώματα όμως επί των ηχογραφήσεων και της σύνθεσης είναι διακριτά. Με άλλα λόγια, ο αγοραστής ενδέχεται να αποκτήσει το αντικείμενο χωρίς να αποκτήσει το δικαίωμα να το κυκλοφορήσει.
Η υπόθεση φωτίζει ένα πεδίο που μεγαλώνει ραγδαία: την αγορά μουσικών ενθυμημάτων και αρχειακού υλικού, όπου κασέτες, χειρόγραφοι στίχοι και πρωτότυπες ταινίες πωλούνται σε τιμές που άλλοτε αφορούσαν αποκλειστικά εικαστικά έργα. Καθώς οι μπάντες της δεκαετίας του ’90 περνούν στην κατηγορία της «κληρονομιάς», το υλικό της περιόδου αποκτά συλλεκτική αξία — και μαζί, τα σχετικά ηθικά ερωτήματα.
Οι Oasis, που επέστρεψαν πρόσφατα στις σκηνές έπειτα από δεκαπέντε χρόνια διάλυσης, βρίσκονται σε μια περίοδο έντονης εμπορικής και συμβολικής επανεκτίμησης του καταλόγου τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η κυκλοφορία ή έστω η μεταβίβαση αρχειακού υλικού εκτός του ελέγχου τους δεν αποτελεί απλώς συναισθηματικό ζήτημα αλλά και ζήτημα διαχείρισης της ίδιας τους της αφήγησης.
Το επόμενο κρίσιμο βήμα είναι αν θα υπάρξει νομική κίνηση από την πλευρά του συγκροτήματος πριν από τη διεξαγωγή της δημοπρασίας.
