Πάνω από 50 ταινίες επιστρέφουν στη μεγάλη οθόνη σε οκτώ πόλεις
Ξεκινά την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου το «Σινεμά Ξανά», το φθινοπωρινό πρόγραμμα προβολών της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου που φέρνει ξανά στις αίθουσες περισσότερες από πενήντα ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, από τη δεκαετία του 1950 έως σήμερα. Η επίσημη έναρξη γίνεται στη Στοά Culture στην Αθήνα με τον Βαλκανιζατέρ.
Το πρόγραμμα αρθρώνεται σε πέντε θεματικές ενότητες, καθεμία με τη δική της επιμέλεια από ανθρώπους του χώρου. Η ενότητα «ΑΝΤΙ/ΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ» συνδυάζει ζεύγη ελληνικών και ευρωπαϊκών ταινιών σε διάλογο μεταξύ τους, αναδεικνύοντας συγγένειες που σπάνια γίνονται ορατές όταν οι ταινίες προβάλλονται μεμονωμένα. Η «ΑΘΗΝΑ 1990s ΚΑΙ 2000s» εξετάζει πώς αποτυπώθηκε κινηματογραφικά η πόλη στα χρόνια πριν και μέσα στην κρίση. Το «BOX OFFICE» επανεξετάζει τις μεγάλες εμπορικές επιτυχίες του ελληνικού σινεμά, η ενότητα «ΠΑΤΡΙΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ» ανοίγει τον φάκελο της ελληνικής ταυτότητας και των αντιφάσεών της, ενώ το «ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟΤΕ» συγκεντρώνει τομές πέντε δεκαετιών.
Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν σε οκτώ πόλεις — Αθήνα, Βέροια, Βόλο, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Πάτρα, Ρέθυμνο και Χανιά — με εισιτήριο 5 ευρώ (3 ευρώ μειωμένο) και 7 ευρώ στα Village Cinemas (5 ευρώ μειωμένο). Κάθε προβολή συνοδεύεται από συζήτηση με το κοινό, με τη συμμετοχή των επιμελητών και συντελεστών των ταινιών, ώστε το πρόγραμμα να λειτουργεί ταυτόχρονα ως προβολή και ως μικρό σεμινάριο κινηματογραφικής ιστορίας.
Το εγχείρημα έχει διπλή στόχευση: αφενός να φέρει ξανά στη μεγάλη οθόνη ταινίες που οι νεότερες γενιές γνώρισαν μόνο από την τηλεόραση ή τις πλατφόρμες, αφετέρου να στηρίξει τις κινηματογραφικές αίθουσες της περιφέρειας σε μια περίοδο που το θεατρικό παράθυρο συρρικνώνεται δραματικά.
Η επιλογή να μην περιοριστεί το πρόγραμμα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αλλά να απλωθεί σε μεσαίες πόλεις, αποτελεί ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της φετινής διοργάνωσης — και μια έμμεση απάντηση στη διαρκή διαπίστωση ότι η πρόσβαση στον κινηματογραφικό πολιτισμό στην Ελλάδα παραμένει γεωγραφικά άνιση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μεθοδολογία της επιμέλειας: αντί για μια γραμμική αναδρομή στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, το πρόγραμμα επιλέγει θεματικούς άξονες που επιτρέπουν σε ταινίες διαφορετικών εποχών και αισθητικών να συνομιλήσουν. Έτσι, μια εμπορική κωμωδία μπορεί να βρεθεί δίπλα σε ένα ντοκιμαντέρ ή σε μια ταινία του λεγόμενου νέου ελληνικού κύματος, φωτίζοντας συνέχειες που η συμβατική ιστοριογραφία συνήθως αποσιωπά.
